Announcement

Collapse
No announcement yet.

About My Username:Eucliwood Hellscythe in Some Thai Site

Collapse
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • About My Username:Eucliwood Hellscythe in Some Thai Site


    หนูรู้สึกตัวว่าหนูได้ทำผิดร้ายแรงลงไป
    ถึงแม้ว่าเจตนาของหนูจะ.....ก็เถอะ
    ในชิวิตจริงของหนูไม่ได้ร่ำรวย ออกแนวกึ่งจนๆ เลยเสียด้วยซ้ำ
    แล้วสำคัญก็คือหนูน่ะ อยู่ในสภาพที่กดดัน หนูในโลกความจริงมีนิสัยเอาแต่ใจ
    แต่ไม่ค่อยแสดงออกและหนูเองมีความเก็บกดอยู่มากพอสมค วร
    อย่างเช่นรถติดหนูก็ไม่ค่อยพอใจและทำให้หนูโมโหนิดๆ
    ถึงแม้ว่าโพสของหนูจะไม่เกี่ยวข้องกับความเก็บกดของห นูโดยตรง
    แต่หนูก็ยอมรับว่าหนูเอาความเก็บกดไประบายลงในบอร์ดจ ริง
    ผ่านการเรียบเรียงที่ทำให้ดู Soft ลง
    แต่บางกระทู้หนูก็จะพยายามแสดงในเชิงศิลป์ ด้วยความที่หนูเป็นเด็กช่างจินตนาการ
    แต่แน่นอนว่ามันก็ยังมีรากฐานมาจากความเก็บกดของหนู

    และสิ่งที่เป็นความผิดพลาดของหนูก็คือ มาวันนึงหนูดันเขียนไปว่า "ให้มากราบเท้าของหนู" ซึ่งตอนเช้าของวันนั้นหนูก็เจอปัญหารถติดในอำเภอของต ัวเองเหมือนเดิม
    หนูคิดว่าการแสดงตัวเป็นผู้หญิงของหนูจะทำให้คำเหล่า นั้นดูน่ารัก หนูก็เลยเสริมเข้าไปเต็มที่ทั้งการเรียกคนที่เข้ามาอ ่านกระทู้ว่า บ่าวไพร่ รวมไปถึงการพูดถึงการหมอบคลาน หมอบกราบด้วย
    มันก็เป็นการแสดงทฤษฎีประหลาดของหนูอ่านะ(แต่หนูก็คิ ดว่าทุกคนคงจะไม่คิดจริงจังกับหนู)
    หนูก็อยากจะสร้างบรรยากาศแปลกๆ กับคนที่เข้ามาอ่านเท่านั้นเอง โดยที่หนูไม่ได้มีเจตนาจะดูถูกเหยียดหยามคนที่เข้ามา อ่านโพสของหนูเลย

    หนูพยายามที่จะไม่ทำผิดกฏกติกาของสถานที่ แต่บางอย่างหนูก็พลังไปเพราะเพราะหนูไม่เข้าใจความคิ ดของคนอื่น และการที่หนไม้กลับเข้าไปเป็นเพราะว่าหนูก็รักษากฏเท ่าที่หนูจะทำได้เพราะมันก็บอกอยู่แล้วว่าห้ามกลับเข้ าไป
    มาตรฐานของหนูไม่เหมือนกับหลายๆ คนที่โดนแบนแล้วยังกลับเข้าไป หนูรู้อยู่นะว่ามีคนแบบนั้นอยู่
    ความจริงหนูหวาดระแวงว่าจะถูกแบนนะ หนูพยายามระมัดระวัง แต่หนูก็พลาดพลั้งไปซะได้
    หนูโดนแบนแล้วนะ อย่างที่พอจะสังเกต แค่หนูถูกเมิน ถูกแซะ หนูยังเก็บไปคิดเลย นี่โดนแบนเลยนะ
    หนูกลับมาอ่านคอมเม้นหลังจากที่หนูโดนแบน หนูรู้สึกตืนขึ้นมา แล้วหนูก็เริ่มรู้สึกเจ็บเมื่อหนูได้รู้ความจริงในใจ ของคนที่มองมาที่หนู
    หลายคนไม่อยากจะพูดอะไรแบบนั้นในตอนที่หนูอยู่ แต่พอหนูปลิวไปแล้วทุกคนกลับพูดตรงๆ กับหนู
    มันตอกย้ำให้หนูรู้สึกว่า

    "หนูไม่เข้าใจความรู้สึกของคนอื่นที่อ่านกระทู้ข องหน ู มีแต่จะปล่อยแต่เรื่องของตัวเอง"
    มันอาจจะเป็นเพราะว่าหนูเป็นออทิสติก การที่หนูเกิดมาแล้วเป็นแบบนี้หนูรู้สึกเหมือนกับว่า ตัวเองถูกผลิตขึ้นมามีรอยตำหนิแล้วนะ
    แล้วมันยังทำให้หนูไม่สามารถปรับตัวเข้ากับสังคมได้แ ถมยังไม้เข้าใจความรู้สึกของมนุษย์อีก

    หนูไม่มีอะไรอยากจะบอกกับทุกคนที่นั้น เป็นคำพูดสุดท้ายนอกจากคำว่า "หนูขอโทษทุกคนที่หนูพูดออกไปแบบนั้น หนูไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นเลย"
    สิ่งที่หนูอยากจะขอร้องกับทีมงานของที่นั่นก็คือ "ลบโพสที่ผ่านๆ มาของหนูทั้งหมดออก" หนูรู้สึกผิดบาปกับสิ่งที่หนูเขียนไปในวันนี้ที่หนูร ู้สึกตัวแล้ว

    การจากลา เป็นสิ่งที่เจ็บปวดสำหรับหนู
    แค่หนูก็เลือกไว้แล้ว ว่าหนูอยู่ก็มีแต่จะสร้างความรำคาญ
    หนูเคยมีนิสัยลักขโมยของ ในวันที่หนูไม่ได้อย่างคนอื่น
    ถึงจะไม่มีการดำเนินคดีเกิดขึ้น แต่หนูก็รู้สึกว่าหนูมีหนี้กรรม
    และเวลาแห้งการชดใช้กรรมของหนูเดินทางมาถึงแล้ว
    Last edited by dekudon1991; 08-01-2016, 12:01 AM.
    Avatar Source : https://www.facebook.com/photo.php?f...type=3&theater

  • #2
    หนูเริ่มรู้สึกตัวว่ามีจุดบอดอีกจุดนึงก็คือ การประชดประชันเวลาถูกมองในแง่ลบ ทำให้หนูเข้าสังคมไม่ได้และเป็นตัวต่างอย่างสิ้นเชิง

    เมื่อไหร่เวรกรรมหนูจะหมดสิ้นไปซะทีนะ
    Avatar Source : https://www.facebook.com/photo.php?f...type=3&theater

    Comment

    Working...
    X